Даўно мы бачыліся праз шкло
Не гаварылі ні разу адразу
мімабеглыя сустрэчы былі не дарэчы -
мала часу. Ніхто не меў часу
Рытмы не супадалі,
Мы, хіба, спалі
І, заглянуўшы адзін аднаму ў вочы,
аднойчы стала ясна,
што агульнага зараз не знойдзеш
Закрыеш вочы - застанешся адзін
Падключыцца хочуць, але ўжо нічога не баліць
Выбух цемры адзіночны сёння натхніць
На сапраўдную… на сапраўдную…
Нельга забараніць
Нельга забараніць
Праз 2 гады наступае новая сустрэча -
з’явілася магчымасць убачыцца ізноў
Слова за слова і мы блізкія сябры
Сяброўства працягвалася 1 дзень
Час ідзе і табе разам з ім змяняцца не лень,
але гэта не для майго пакалення
Адсутнасць патрэбных умоваў,
і зноў мы яшчэ не гатовы да перабудовы
Закрыеш вочы - застанешся адзін
На сапраўдную… на сапраўдную…
Нельга забараніць
Нельга забараніць
Размаўляць стала лёгка
Можна выпраўляць, ставіць прапушчаныя кропкі
Мы прывыклі выглядаць крыштальнай кропляй
Мяне не засмучваюць (3x) памылкі
Мы з табой думаем, што добра ведаем адзін аднаго,
а тэлефоны ведаюць не толькі нашы размовы,
яны больш знаёмы, чым мы паміж сабой:
у іх ёсць свае хвалі,
паміж намі - толькі факты
Што мы за ўвесь гэты час сказалі
і ці былі хоць раз проста рады,
расказваючы нясмешныя жарты
Закрыеш вочы - застанешся адзін
Падключыцца хочуць, але ўжо нічога не баліць
Выбух цемры адзіночны сёння натхніць
На сапраўдную… на сапраўдную…
Нельга забараніць
Нельга забараніць