Вступление
[Verse 1]
Når verden bler dumme,så leita
eg fram nåken gode ting;
Ein støvete blom i ei veita,
ein måse som fyke i ring.
Ein måne e go’ når'an velta
på ryggen og slappe av,
og føllte drops mens di smelta,
ei velstelte, gammadle grav.
[Verse 2]
Og ungar e go’ når di grine,
ein hund når du komme him,
ei kalde pils e vel fine?
Og så e eg så glad i rim.
Eg lika regnet som sipa
når regnet e mildt og lett,
ei nyrensa, snille pipa,
og noken som holde meg tett.
[Verse 3]
Har du sitt kossen Drammen lyse
på vei ifra Oslobesøk?
Eg lika pyttar som fryse,
og sursild med masse løk.
Og når jævedl slite og streva
seg inn i meg gong på gong
Det e så vidt at eg våge å leva,
då lag eg ein toskjen song.
[Verse 4]
D’e hjelp i ein blom og ein måse,
ein måne, ei grav og ein hund,
og følte drops i ein påse
di trøsta ei lito stund.