Вступление
Рэдкія стрэчы – лёс спракавечны:
Позна сустрэліся ў гэтым жыцці.
Сэрца кранулі – мне крылы вярнулі.
І зніклі ціха, каб зноўку прыйсці.
Ваша Ягамосць, Вы зусім не хтось
Для мяне, кажу я, што на сэрцы маю.
Маю прагу Вас у самоты час,
Я чакаю Вас, бясконца Вас чакаю.
Жарсці да ночы, вочы – у вочы,
Быццам у Пушкіна ўзяты сюжэт,
Дык падманіце, толькі пакіньце
Шчасця кранальна-святы менуэт.
Ваша Ягамосць, Вы зусім не хтось
Для мяне, кажу я, што на сэрцы маю.
Маю прагу Вас у самоты час,
Я чакаю Вас, бясконца Вас чакаю.
Ваша Ягамосць...
Я чакаю Вас, бясконца Вас чакаю