Сон, зорак казачных фантом
Ён срэбраным прайшоў дажджом
Маіх думак патаемны шлях
Зіхаціць у вачах
Ноч, для тваіх жаданняў час
Дзень - іх няяўны водгалас
Вогнішча раздуй сваіх надзей
Будзе новы дзень
Ззянне цемры, святла, змрок, да іх смялей ідзі Адкінь сумненні
Толькі крок адзін і крок хутчэй яго зрабі
Крылы-мары рашчыні, насустрач ветру ты і на імгненне
растварыся ў чысціні сваёй душы