Вступление
Ты ведаеш, гэта ня вельмі проста
Убачыць мора такім, як бачыць яго марак
І ведаеш, мне ня вельмі лёгка
Табе адказаць
Чаму я лічу ня так
Прыпеў:
А першы сьнег
Падаў на твае быццам крылы
Вейкі
Нейкі
Незнаёмы чалавек адчыняе дзверы
Зачыняе дзьверы
У душы
Колькі людзей праз тваё праходзіць
Нехта брудзіць, нехта сароміць
Нехта моцна кахае цябе
Колькі слоў, колькі ўдыхаў, выдыхаў, ўздыхаў
Колькі поглядаў, позіркаў
Кожны дзень зноў і зноў
Прыпеў:
Чаму тады мяне не зразумеў ты
Чаму тады слоў не знайшла я быццам нежывая
Зноў той жа сьнег
Падаў на твае мокрыя
Bейкі
Ты ўжо нейкі
Незнаёмы чалавек зачыняеш дзьверы
Пакідаеш маё сэрца назусім