Intro:
Canche i dis deventa plu curc
y do l lëur, dedora iel scur
la pleces tumedes dai lëns
y tl nes sentes bel aria da nëif
Duc i tiers ie le bele te si cuz
y neus dassëira sons pra l furnel
n se cunforta sce l nëif ju achiët
y n se semiëia n mond dut blanch
y la lums sun stradon, la jënt curida dassën
la butëighes se njinia ca al nadel
I mutons cun na cazina, ti cëla ala vetrina
n aria de pesc ië tl luech .. y
ruva pa san Miculau zira ncantëur i malans
Ie pa mo zeche da cumpre, che na scincunda messenun ben fe
a chi che se a fat for dl bën y tl bujën fovi for tlo.
Duc I lëns da nadel ie bele fai su
se gëura a neus l cuer y penson cie bel che l fova
aspite sun geju bambin te stua duc canc bel adum y
Penson cie bel che l ie sul mond pudei jude y s´avëi gën