Te na gran zitá, busiamënt de jënt
zënza che te ntëndes, te freghi l tacuin,
do na seva via odles ja mespies
L ie la jënt dla desperazion che va ite y ora de perjon
sun ëur de streda dut l di, cun ciaut y frëit che ie da patí
Un te maza per avëi n tóch de pan
lë auter cun na boza chiere zeche tl paltan
una mez desnuda se vënd plu iëdesc al di
Te na gran zité vëniel docé uni sort de jënt a crí umanitá
Speranza safuiëda che vën zapeda dala ziviltá
Tei mutons vën cé y gëura su na man
a scola ne vai nia, nianca n di al ann
musc de gran miseria, durmí sota n puent
Malaties che aspieta si ucajion
ciofs mpestei che tofa n puech da mort
agunia vivënta, pest dla zitá