Падавалася, як быццам,
Нядоўга засталося біцца,
Ды неўзабаве час смяротны
Як воран наляцеў.
Ліха грукае ў дзверы,
У перамогу трэба верыць,
Але той дзень перад вачыма
Ізноў устае цяпер.
Здраду не даруем мы сябрам былым,
Нашыя надзеі не дазволім разбурыць,
Грозна чыісці вочы нас няспынна сцераглі,
Толькі нам нічога не казалі.
Што гатовы ты аддаць,
каб зноў заззяла сонца?
Не шкада ні сэрца, ні жыццё свае
Дзеля вялікай Перамогі.
Ахвяраваць, ахвяраваць,
Усё, што маю я ахвяраваць
Нябожчыкі глядзяць з нябёс
Ты свой ніколі не прадкажаш лёс!
Ахвяраваць, ахвяраваць,
І душу, і жыццё аддаць,
Згарае сэрца, як зара,
Цяпер нам позна адступаць!