Вступление
Вось і насталі
Рэдкія дні.
Нас разглядаюць
Вочы вайны.
Мы не належым
Самі сабе.
Прыпеў:
Ты не катуй мяне - ратуй мяне
Катуй мяне, ратуй мяне
Катуй мяне, ратуй мяне
Катуй мяне, ратуй мя...
Не, не катуй мяне, мяне - ратуй мяне-ee! (х4)
Мы па дарозе
Разам ідзем.
Скончыцца вецер,
Скончыцца дзень.
Што нам гавораць -
Не зразумець.
Прыпеў.
Не магчыма ратавацца!
Шкадаваць няма аб чым!
Нам няма, куды хавацца!
Катуй мяне, ратуй мяне (х4)
Што мы хацелі -
Нам не зрабіць.
Свежых навінаў
Нам не здабыць.
Мы будзем слухаць
Самі сябе.
Прыпеў.