Вступление
1. Нахіляецца долу невысокае неба.
Нахіляецца долу, пахне шэрай імшой.
Надыходзячы, ранак пахне дымам і хлебам.
Надыходзячы, ранак пахне ўладай чужой.
Прыпеў:
Бывай, мой родны край!
Бывай, мой родны горад!
Бывай, мой брыдкі брат!
Бывай, мой любы вораг!
2. Нас хісталі арэлі ды ў агні дагарэлі.
Нас хісталі арэлі ад вады да зямлі.
Мы ў люстэркі глядзелі ды не ведалі, дзе мы,
На якой паралелі, на якім караблі.
Прыпеў:
Бывай, мой родны край!
Бывай, мой родны горад!
Бывай, мой брыдкі брат!
Бывай, мой любы вораг!
3. Мой апошні тралейбус па праспекце праедзе,
Загрукоча ўночы мой апошні трамвай.
Да наступнай сустрэчы пройдзе пару стагоддзяў,
Пройдзе пару стагоддзяў, а пакуль што бывай!
Прыпеў:
Бывай, мой родны край!
Бывай, мой родны горад!
Бывай, мой брыдкі брат!
Бывай, мой любы вораг!
Бывай! Бывай! Бывай! Бывай!
Бывай! Бывай! Бывай! Бывай!