Калі закрытыя кляпаны
Калі надвор’е хворае
Калі вакно заплаканае
Калі хочацца глыток мора
Калі людзі бяз будучыні
Падобнай на торт
Дадаюць уласнай бязгучнасьці
Канвульсіям мокрага гораду
Припев:
Вам, закаханыя ў безнадзейнасьць!
Вам — блядзям і падонкам!
Вам, бо я ненавіджу людзей,
Вам, аўтары Бога, гучаць мае бонгі!
Калі здымаюць павешаных
Па ўласным жаданьні
І тоны людзкога трэшу
Блытаюцца пад нагамі
Адна надзея — на лета
І антарктыда прахожых
І не прыляціць ракета
І мама ня купіць марожанае
Припев.