Жыў-быў мужчына
З бардою як кавёр -
Ён аднойчы пагаліўся і памёр!
Жыла-была кабета,
І ў яе мужа была барада -
Кабета прымушала галіцца і памярла!
Памярла, памярла, галіцца прымушала й памярла!
Згінулі, памярлі, barba о muerte - выбірай!
Пачаліся пахаванні,
Тых мучжыны і жанчыны -
Тыя, хто прышлі туды, спачылі.
І прыйшоў далакоп,
Каб закапаць усіх лапатай,
Ён жывы застаўся бо быў вельмі барадаты,
Ён жывы, ён жывы, бараду расці і будзеш ты жывы!
Ён жывы, ён жывы, вельмі барадаты і жывы!
Адзін мой добры сябры сябра,
Ў якога была барада,
Пагаліўся й ператварыўся ў лайнюка!
Лайнюка, лайнюка, толькі барада, толькі барада!
Лайнюка, лайнюка - толькі ў добрых добра адрастае барада!