Вступление
(wg obrazów Hieronima Boscha i Rembrandta van Rijn)
[Verse 1]
Jestem młody, nie mam nic i mieć nie będę
Wokół wszyscy na wyścigi się bogacą
Są i tacy, którym płacą, nie wiem za co
Ale cieszą się szacunkiem i urzędem
Bo czas możliwości wszelakich ostatnio nam nastał
[Verse 2]
Mogę włóczyć się i żyć z czego popadnie
Mogę okraść kantor, kościół czy przekupkę
Żyć z nierządu albo doić chętną wdówkę
Paradować syty i ubrany ładnie
A chyłkiem jak złodziej o zmroku wymykam się z miasta
[Verse 3]
Mogłem uczyć się na księdza lub piekarza
Duch i ciało zawsze potrzebują strawy
Na wojaka mogłem iść i zażyć sławy
Co wynosi i przyciąga, bo przeraża
A młodość to ponoć przygoda, a wojsko to szkoła
[Verse 4]
Mogłem włączyć się do bandy rzezimieszków
Niepodzielnie rządzić lasem lub rozstajem
Zostać mnichem i dalekie zwiedzać kraje
Rozgrzeszając niespokojne dusze z grzeszków
A chyłkiem przez życie przemykam i drżę, gdy ktoś woła
[Verse 5]
Jestem młody, jestem nikim, będę nikim
Na gościńcach zdarłem buty i kapotę
Nie obchodzi mnie, co ze mną będzie potem
Tylko chciałbym gdzieś odpocząć od paniki
Co goni mnie z miejsca na miejsce o głodzie i chłodzie
[Verse 6]
Ludzie, których widzę, stoją do mnie tyłem
Ten pod bramą leje, ów na pannę czeka
Nawet pies znajomy na mój widok szczeka
Sam się z życia nader sprawnie obrobiłem
Więc chyłkiem powracam do domu o zmroku jak złodziej
[Verse 7]
Jakaś ciepła mnie otacza cisza wokół
Padam z nóg i czuję ręce na ramionach
Do nóg czyichś schylam głowę jak pod topór
Moje stopy poranione świecą w mroku
Lecz panika – nie wiem skąd, wiem – jest już dla mnie skończona
Lecz panika – nie wiem skąd, wiem – jest już dla mnie skończona