Вступление
[Verse 1]
Nie jestem piękny, a przyciągam wzrok
Cieszy mnie wstręt w tworzących mnie spojrzeniach
Sprytu nauczył mnie ułomny krok
Co krok normalny w powód wstydu zmienia
Wiem, że nawiedzam przyzwoite sny
Bóg mnie spartaczył, jam wyrzut sumienia
Dlatego wpełzam w dostojne zgromadzenia
Gdzie racją bytu jest bezkarne – my!
[Chorus]
A ja na złość im – nie należę
I tak beze mnie – o mnie gra
Jednego nikt mi nie odbierze
Ja jestem ja, ja, ja
Jednego nikt mi nie odbierze
Ja jestem ja, ja, ja
[Verse 2]
W karczmie tak siadam, by mnie widzieć mógł
Każdy obżartuch najzdrowszy i pijak
To, co mi Bóg dał zamiast zwykłych nóg
Wokół półmiska bezwstydnie owijam
Tym, co mam w miejsce rąk
Odpędzam psy węszące łatwy łup w chromego strawie
I traci nastrój biesiadników gawiedź,
Co śpiewa przy mnie swoje śmieszne – my!
[Chorus]
Bo ja na złość im – nie należę
I tak beze mnie – o mnie gra
Jednego nikt mi nie odbierze
Ja jestem ja, ja, ja
Jednego nikt mi nie odbierze
Ja jestem ja, ja, ja
[Verse 3]
W farze na najświetlistszą włażę z ław
Gdzie przed ołtarzem tęcza lśni z witraży
By kiedy wierni proszą – Boże zbaw!
Móc Mu pokazać, co z mej zrobił twarzy
Więc patrzą na mnie, chociaż kapłan grzmi
Żeśmy jedynie niepoprawnym stadem
Bom namacalnym przecież jest przykładem
Że jest nieprawdą ich chóralne – my!
[Chorus]
Bo ja na złość im – nie należę
I tak beze mnie – o mnie gra
Jednego nikt mi nie odbierze
Ja jestem ja, ja, ja
Jednego nikt mi nie odbierze
Ja jestem ja, ja, ja
[Verse 4]
Nie jestem sam, odmiennych nas jest w bród!
Wciąż otorbionych wstrętem i respektem
Bóg dał z kalectwem pokusę nam i głód
By się związać w pokręconych sektę
Partia Potworków, rząd zatrutej krwi!
Ach, cóż za ulga – unormalnić skazy!
Nakaz szacunku, a nie gest odrazy
Wystarczy – ja! ja! ja! – zmienić w – my!
[Outro]
Nie, nie chcę wpływać i należeć!
I tak beze mnie – o mnie – gra
Jednego nikt mi nie odbierze
Ja jestem ja! ja! ja!
Nie, nie chcę wpływać i należeć!
I tak beze mnie – o mnie – gra
Jednego nikt mi nie odbierze
Ja jestem ja! ja! ja!