Вступление
[Intro]
[Verse 1]
Ocean w nas śpi i horyzont z nas drwi
Płytka fala fałszywie się mieni
A prawdziwy jest rejs do nieznanych ci miejsc
Kiedy płyniesz na przekór przestrzeni
[Verse 2]
I na tej z wielu dróg po co ci para nóg?
I tak dotrzesz na pewno do końca
Niepotrzebny ci wzrok, żeby wyczuć swój krok
I nie musisz wciąż radzić się słońca
[Verse 3]
Wielbicieli i sług tłum ci zawisł u nóg
To wolności twej chciwi strażnicy
Zaprowadzisz ich tam, gdzie powinieneś być sam
Z nimi żadnej nie przejdziesz granicy
[Verse 4]
Zlekceważą twój głos, którym wróżysz im los
Od jakiego ich nic nie wyzwoli
Bo zabije ich las rąk, co klaszczą na czas
W marsza rytm, co śmierć niosąc, nie boli
[Verse 5]
Patrz jak piją i żrą, twoją żywią się krwią
I żonglują słowami twych pieśni
Lecz nic nie śni im się, a najlepiej wiesz, że
Nie istnieje wszak to, co się nie śni
[Verse 6]
By przy śmierci twej być, płakać, śmiać się i drwić
To jedyny cel twojej eskorty
Oddaj komuś rząd dusz i na własny szlak rusz
Tam, gdzie żadne nie zdarzą się porty
[Verse 7]
Mówić będą, żeś zbiegł, ale wyjdą na brzeg
I zdradzieckie ci lampy zapalą
Ale ty patrząc w dal, płynąć będziesz wśród fal
Aż sam wreszcie staniesz się falą
Mówić będą, żeś zbiegł, ale wyjdą na brzeg
I zdradzieckie ci lampy zapalą
Ale ty patrząc w dal, płynąć będziesz wśród fal
Aż sam wreszcie staniesz się falą
1985