Вступление
Тормыш кочагында,
Икәү яшь чагында,
Бер-беребезне өзелеп сөйгәндә.
Алтын көз көнендә,
Басу киңлегендә
Утырттык без япь-яшь имәннәр.
Безнең гомер белән
Ярышып үсә имән,
Ямь-яшелгә күмеп җирләрне.
С
Без утырткан өчен
Биреп яшьлек көчен
Җиңәр алар коры җилләрне.
Ярсу еллар үтәр,
Якты язлар җитәр,
Шул аланга икәү килербез.
Гомер матур үтә,
Урман шаулап үсә
Яшьлек дәвам итә диярбез.