Пачатак: }x2
Першы куплет:
Каляды. Гэты час, як вадаспад,
Які не ў дол спадае, а ў нябёсы,
Змываючы халодных зораў россып,
I поўнi бляск, i шэры далягляд.
Віншую Бога. Адплывае страх
Перад жыццём самотным i цвярозым.
I хочацца iсцi не па дарозе,
А бегчы напрасткі, па камянях,
Прыспеў:
Каляды!
Па белай рачулцы ранка
Плывуць самаходы.
Падае снег.
Каляды!
Ныраю ў аблокі,
Абліты срэбрам аргана
Падаю ўверх.
}x2
Другi куплет:
Праз гэты снег і быць як ён – святым
І светлым, нібы першае прычасце,
І адчуваць на сэрцы толькі шчасце,
І не зважаць на ўласныя сляды.
Прыспеў
Каляды!
Па белай рачулцы ранка
Плывуць самаходы.
Падае снег.
Каляды!
Ныраем у аблокі,
Аблітыя срэбрам аргана
Падаем уверх.