Вступление
Қарагөз ең алғашқы сүйген қызым,
Көктемім, жазым менің, күзім, қысым.
Армандап жыл мезгілін қалай күтсем,
Олда менің көптен күткен аққу құсым!
Қалап ем махаббаттың қалам-қасын,
Қолдан ұшты қанатты қарлығашым!
Аймалап аялаған күндерімді
Қалайша сен есіңнен шығарасың!?
Қайырмасы:
Алтыным менің,
Кете бардың амалым жоқ, қала бердім
Жүрегім кеудеме сыймайды
Сол менің жүрегімді қинайды
Алтыным...
Күте, күте сарғайдым хаттарыңды
Сағынышым жыр болып ақтарылды.
Мен ғана жалғыз сені сағынатын,
Ойлап тұрсам осы бір шақтарыңды
Ұмыттың ба жастықтың көп күндерін!?
Сол жылы алма-ағаштар көп гүлдеді.
Сол жылы көрші уйдің баласына
Мәңгілікке айырбастап кеттің мені
Қайырмасы:
Алтыным менің,
Кете бардың амалым жоқ, қала бердім
Жүрегім кеудеме сыймайды
Сол менің жүрегімді қинайды
Алтыным...